v

stotts: het schrift dat stotteren visueel representeert

over het schrift
Stotteren is meer dan enkel geluid en kan daarom niet volledig worden uitgedrukt in de gesproken taal. Echter, ondanks dat de gesproken taal niet volledig representeert wat stotteren in zijn geheel inhoudt, is de onhoorbare kant van het stotteren niet bekend. Dit schrift (genaamd Stotts) probeert dit inzicht te geven in een visuele vorm. Zo wordt de gesproken taal in schriftelijke vorm aangevuld.

Stotts geeft op po√ętische wijze weer hoe mensen die stotteren taal ervaren: onder andere een angst voor letters en een sterke focus op klank. Allen voortkomend uit de angst om niet aan de juiste letterklank te kunnen voldoen.

Kortom, deze geschreven vorm van stotteren geeft mensen inzicht in de complexiteit van stotteren, maar laat ook vloeiend sprekenden een (voor hen) nieuwe benadering van taal ervaren.
Om een juiste weergave van het onhoorbare deel van het stotteren te visualiseren, zijn de oorspronkelijke Latijnse tekens op de volgende drie manieren herontworpen:
1.
De vorm van de karakters visualiseert benauwdheid en druk. De vorm is een vertaling van de fonologie (dus hoe de klank klinkt) en het bijbehorende gevoel.
2.
De stiltes tonen de activiteit van het spreken, die is er ook als je niets hoort. Daarnaast maken ze de lengte van tijd voelbaar.
3.
Stotts is een interactief script: letters veranderen contextueel, afhankelijk van de geluidscombinatie. Dit omdat dezelfde letter niet altijd dezelfde stotter oplevert.

Zo kan een R achter de K het geluid verzachten, terwijl een klinker de K juist zeer scherp maakt. Ook is de laatste letter van een woord altijd vloeiend ook als dit een moeilijke letter is. Hierom bevat het alfabet van Stotts verschillende tekens voor dezelfde letter
Dit script is ontworpen door
Lot Mars

www.lotmars.com
info[at]lotmars.com
Stotts mag niet zonder toestemming worden gekopieerd, gepubliceerd of worden opgeslagen.

Ik sta open voor samenwerkingen